Qeveria shqiptare ka zgjedhur të financojë me 4 milionë euro koncertin e Kanye West, duke argumentuar se eventi do të ketë ndikim pozitiv në turizëm dhe në promovimin ndërkombëtar të vendit. Në një status të postuar në rrjetet sociale, Kryeministri Edi Rama duke bërë një krahasim shkroi se koncerti do sjellë më shumë të huaj në Tiranë se sa finalja e Conference League, e zhvilluar në Tiranë në vitin 2022.
Por pikërisht ky krahasim ngre një pyetje interesante.
Nëse finalja e Conference League ishte një sukses për Shqipërinë dhe solli përfitime të prekshme për ekonominë, hotelerinë, restorantet, bizneset dhe imazhin e vendit, atëherë përse shteti nuk aplikoi të njëjtën filozofi financimi edhe për atë ngjarje?
Në fakt, organizimi i finales nuk u sigurua duke paguar miliona euro. Shqipëria fitoi të drejtën për ta pritur këtë event përmes aplikimit të FSHF dhe procedurave të UEFA-s, duke bindur organizatorët me stadiumin, infrastrukturën dhe kapacitetet organizative.
Institucionet shqiptare garantuan sigurinë, logjistikën dhe mbështetjen institucionale, siç ndodh në çdo vend organizator, por nuk pati një financim të drejtpërdrejtë për UEFA-n për të sjellë finalen në Tiranë.
Sot, me argumentin se një aktivitet gjeneron turizëm, shteti zgjedh të financojë drejtpërdrejt një koncert privat. Kjo nuk është domosdoshmërisht e gabuar. Çështja është nëse po zbatohet një standard i qëndrueshëm apo një logjikë që ndryshon nga rasti në rast.
Nëse një koncert meriton miliona euro sepse promovon Shqipërinë, atëherë çfarë vlere kishte një finale europiane futbolli e transmetuar në mbarë botën, me mijëra tifozë të ardhur në Tiranë, me qindra gazetarë ndërkombëtarë dhe me një ekspozim mediatik që do të ishte pothuajse i pamundur të blihej me fushata reklamuese?
Debati nuk duhet të jetë “koncert apo futboll”. Debati duhet të jetë mbi mënyrën se si përdoren fondet publike dhe mbi kriteret që ndjek qeveria kur vendos të financojë një aktivitet.
Nëse përfitimi ekonomik është kriteri kryesor, atëherë publiku ka të drejtë të dijë se si matet ky përfitim, cilat janë analizat dhe pse disa evente përfitojnë financim të drejtpërdrejtë, ndërsa të tjera jo.
Në një shtet që synon të ndërtojë politika afatgjata për promovimin e vendit, standardet duhet të jenë të njëjta për të gjithë. Sepse kur kriteret nuk janë të qarta, lind përshtypja se vendimet nuk merren mbi bazën e politikave publike, por sipas rastit.
Dhe kjo është pyetja që mbetet pa përgjigje: a ka Shqipëria një strategji të mirëfilltë për financimin e eventeve me ndikim ndërkombëtar, apo çdo vendim varet nga rasti dhe nga vullneti politik i momentit?
